O nas
Hotele
Pensjonaty
Kwatery prywatne
Wczasy - Wycieczki - Inne oferty
Transfer i usługi przewodników
Informacje i przepisy
Kontakt


Krym
Bałakława

Sewastopol

Jałta

Bachczysaraj
Sudak
Eupatoria

 

O Krymie


Krym jest autonomiczną republiką. Stolicą półwyspu jest Symferopol. Krym zajmuje obszar 25.8 tys km2.Na terenie półwyspu obecnie mieszka 2.4 mln osób. Skład narodowy to: 80% Rosjanie, 18% Tatarzy, 2% Ukraińcy. Półwysep Krymski leży nad morzem Czarnym i Azowskim, na północy jest połączony z równina wąskim przesmykiem w rejonie miejscowości Pieriekop. Na wschodzie Krymu pomiędzy morzem Azowskim i Czarnym znajduje się półwysep Kercz, a na zachodzie zwężająca się część Krymu nosi nazwę Półwysep Tarchankut. Maksymalna długość półwyspu z północy na południe wynosi 200 km a ze wschodu na zachód 330 km. Długość linii brzegowej wynosi 1115 km. Wszystkie plaże zajmują łącznie obszar 517 km2.

Krym można podzielić na 3 strefy geograficzne: Krym stepowy, Krym górny, Południowy brzeg. Stepowy Krym w zachodniej części stopniowo zmienia się w tereny skalisto - wapienne w rejonie Półwyspu Tarchankut,a na wschodzie w podgórskie tereny w okolicach Kerczu.
Góry Krymskie ciągną się trzema równoległymi pasami, których długość wynosi około 150km. Pas ten ciągnie się od Sewastopola do Teodozji. Najwyższym szczytem półwyspu jest góra Roman Kosz 1542m npm. Góry Krymskie mają charakterystyczny wygląd. Stoki na północy są niskie i zmieniają się w równiny, a na południu są urwiska i wysokie szczyty ,a stoki jakby stopniowo spadają do morza. Płaskie szczyty Gór Krymskich mają swoją nazwę "Jajla", co oznacza pastwisko. Na Krymie takich jest kilka: Jałtańska-jajla, Aj-Petri, Babugan-jajla, Karabi-jajla. Przyrodniczym cudem Krymu są jaskinie, groty, szczeliny, podziemne rzeki i jeziora, studnie,a podnóża gór, stoki i doliny pokryte lasami i kwiatami.
Południowy brzeg Krymu to jest unikatowy landszaft na całym półwyspie. Zajmuje on obszar od Przylądka Aj-ja (niedaleko od Bałakławy) i ciągnie się do góry Karadag na wschodzie. Południowy brzeg to wąski pokryty górami pas lądu, który posiada łagodny klimat typu śródziemnego - świadczy o tym krajobraz i egzotyczne rośliny występujące na tym terenie. Zimą tutaj rośnie zielona trawa, a w lutym czasem kwitnie migdałowiec. Jest to związane z tym, że góry ciągnące się od Sewastopola do Karadagu osłaniają południowy brzeg od zimnych porywistych wiatrów. Średnia roczna temperatura w tym rejonie wynosi +11 +13 C. Zimy tu są krótkie i rzadko leży śnieg, a temperatura spada poniżej 0 C. Zazwyczaj sypie w nocy, a rano już widzimy strumyki wody i jest mokro. Właśnie ta cześć Krymu była mocno zaludniona i zagospodarowana. Zakładano tutaj miasta, parki, ogrody, budowano sanatoria, pensjonaty i hotele. Do miast na południowym brzegu często przyjeżdżali znani muzycy, aktorzy, malarze, poeci. Mieszkali oni tutaj miesiącami i latami tworząc swoje arcydzieła sztuki i literatury. Bywał tutaj między innymi Adam Mickiewicz, Aleksander Puszkin, Maksym Gorki oraz Czechow.

Kiedyś na Krymie powstał problem z pitną wodą, ponieważ wszystkie rzeki są zasilane opadami w górach, czasami te opady były bardzo słabe i wody w miastach brakowało. Problem został rozwiązany w latach komuny. Wybudowano "północno - krymski kanał", dzięki któremu woda z Dniepru jest dostarczana na Krym. Największe rzeki Krymu to: Salgir, Alma, Kacia. Na półwyspie występuje ponad 50 jezior, które zajmują obszar ponad 500 tyś. hektarów i prawie wszystkie są słone. Jeziora te znajdują się w stepowej części tuz przy wybrzeżu Morza Czarnego i Azowskiego. Takie jeziora znajdują się w okolicach Eupatorii,Teodozji i Kerczu. Wody tych jezior bogate są w składniki mineralne, dlatego w okolicach tych jezior powstały w latach 60 tych XIX wieku uzdrowiska, gdzie wykorzystując borowiny z jezior leczono choroby skóry i stawów. Maksymalna głębokość słonych jezior 1-2metry. Oprócz tych nadziemnych wód występują też rzeki i jeziora podziemne.
Wody podziemne również są bogate w składniki mineralne i nie ustępują jakością wodom z Kaukazu "Borzomi","Narzan".
Jeżeli chodzi o wody Morza Czarnego, to należy wspomnieć ze ich skład chemiczny ma pozytywny wpływ na skórę i organizm ludzki. Zawartość soli - 13,2 promila. Temperatura wody w szczycie sezonu,a dokładnie w lipcu,sierpniu wynosi 23-27 C, a na morzu Azowskim nawet dochodzi do 30 C.

Morze Azowskie, które otacza Półwysep Kercz i strzałkę Arabatską wygląda jak duże jezioro. W czasach starożytnych nosiło ono nazwę Meotyjskie jezioro albo bagno, ponieważ ma całkowicie piaszczyste dno. Maksymalna głębokość morza wynosi 9 metrów, zasolenie - 11 promila. Niska zawartość soli spowodowana tym, że do morza Azowskiego wpada rzeka Don i Kubani. Zimą czasami morze Azowskie pokrywa lekka warstwa lodu.

Na Krymie mamy wyjątkowe zróżnicowanie klimatyczne, na południe od gór krymskich nad samym morzem jest klimat subtropikalny, na wybrzeżach wschodnim i zachodnim śródziemnomorski, a w głębi lądu mamy step. Klimat i krajobraz okolic Jałty i Ałuszty często porównuje się z lazurowym wybrzeżem Francji.

Mimo, iż Krym należy do Ukrainy, rzadko tutaj się spotyka napisy w tym języku, oprócz urzędowych lub reklam. Wszędzie mówi się po rosyjsku, bardzo rzadko po angielsku.

Na Krymie mieszkańcy uprawiają głównie: zboże, proso, tytoń, winorośl i inne owoce. Ważne źródło utrzymania miejscowej ludności stanowi hodowla jedwabników, pszczół, bydła, koni i owiec. Część północna Krymu stanowi step będący przedłużeniem stepów Nogajskich. Jest to teren ubogi w drewno i wodę, w większości nieurodzajny i niezdatny do uprawy, nawadniany wodami o wysokim stężeniu soli mineralnych. Szczególnie zauważalne jest to w pobliżu tzw. Morza Zgniłego (Siwasz), będącego częścią morza Azowskiego.

Trochę z historii.

Pierwszymi mieszkańcami byli Taurowie, potem Kimerowie. Od VI w. p.n.e. zaczęli tu zakładać kolonie Grecy, zwłaszcza z Miletu. Pod koniec VI w. całe wybrzeże Morza Czarnego pokryte było osadami greckimi, wśród których szczególnie wyróżniało się Pantikapaeum, dzisiejszy Kercz. Część wewnętrzną opanowali Scytowie. Następnie Polemon założył na Krymie dynastię królów bosforskich, która pod opieką Rzymian utrzymała się przez 300 lat, a upadła pod najazdem Gotów i Hunów. Podczas wędrówki narodów Krym zajmowali kolejno: Alanowie, Goci, Hunowie, Chazarowie i Kumanowie. Pod koniec X w. Wielki Książę Włodzimierz - pokonawszy Pieczyngów i Kumanów, rozszerzył granice swego państwa aż do Krymu, który w XIII w. podpadł pod panowanie Tatarów do 1441 i należał do chanatu, Kipczak; wówczas też zatarły się ostatnie ślady kolonii greckich.

Wkrótce jednak półwysep rozkwitł ponownie, głównie dzięki koloniom genueńskich, z których najważniejszą była Kaffa. Po rozbiciu przez Tamerlana hordy Kipczackiej, założone zostało na Krymie na początku XV w niepodległe państwo tatarskie. Pierwszym chanem był Edyga, potem godność chańska była dziedziczna w rodzie Girejów. Chanowie krymscy wkrótce doszli do wielkiej potęgi, najeżdżając Polskę i Rosję. Podczas walk kozackich wystawiali niejednokrotnie do 200 tys. wojska. Chanowie krymscy od 1475 byli wasalami sułtanów tureckich. W 1774 ostatni chan Sahin Girej przyjął zwierzchnictwo Rosji, ale w roku 1783 godność złożył i wtedy cały Krym przeszedł pod władanie Rosji. Od tej chwili zmniejszała się populacja mieszkańców, rosła też bieda Pod koniec XVIII w. ludność Krymu nie wynosiła więcej niż 60 tysięcy osób (dla porównania: sama Kaffa liczyła w czasach rozkwitu przeszło 80 tysięcy).

W XIX w. jednak znowu zaczęła się rosnąć. W latach 1854-1855 Krym stał się polem walki między Rosją a mocarstwami sprzymierzonymi w Wojnie Krymskiej. Po II Wojnie Światowej Krym staje się wojskową bazą radziecką na Morzu Czarnym. Dopiero w 1999 roku rozpoczyna się budowa wielu nowych obiektów turystycznych i renowacja pomników kultury i architektury, miasta utrzymuje się w czystości i porządku. Niestety Pomarańczowa Rewolucja negatywnie wpłynęła na rozwój turystyczny i gospodarczy półwyspu.

 

WebDesigner | www.RELAX-STUDIO.eu